نشود فاش کسی آنچه میان من و تست

تا اشارات نظر ، نامه رسان من و تست

گوش کن با لب خاموش سخن میگویم

پاسخم گو به نگاهی که زبان من و تست

روزگاری شد و کس مرد ره عشق ندید

حالیا چشم جهانی نگران من و تست

این همه قصۀ فردوس و تمنای بهشت

گفتگوئی و خیالی زجهان من و تست

گو بهار و دل و جان باش و خزان باش ارنه

ای بسا باغ و بهاران که خزان من و تست

نقش ما گو ننگارند به دیباچه ی عقل

هرکجا نامه ی عقل است نشان من و تست

سایه زآتشکده ماست نشان مه و مهر

وه از این آتش روشن که بجان من و تست

                                                                                           ه . ا . سایه