ما در غم روی تو ز بیخودشدگانیـــــم         درعشق توومهر تورسوای جهانیـم 


درسینه نهفتیم خیال لب لعلـــــــــــت       چون لاله به دل داغ ازاین فکرنهانیم


مردیم از این غم که شدی یار به اغـیار        با این غم جانکاه چه سازیم؟ ندانیم


تا روی گلت خنـــــده به گلزار دگر کرد        بلبل صفت ازجورتودرجوش وفغانیم 


جز روی تو در مسجد ودر  دیر نبینیـم         جز نام تو درمکتب عشق تونخوانیم 

 

برما نسزد تهمت بی مهر و و فایــــــی       ما اهل وفاییم و چو خورشید عیانیـم

 

تا پای در عشق تو نهاديــــم در اين ره       بی پا و سرو زارو زخود بی خبرانيــم.

 


                                      ما گوهر عشقیم که بازار نداریم

 
                                     افتاده به خاکیم و خریدار نداریم